| Trefwoorden: | composition, AI, posthumanism, sound art, media archaeology, ephemerality |
| Looptijd: | Gestart in 2026 |
| Periode: | 21ste eeuwse muziek |
| Type musicus: | componist, toetsen |
| Universiteit: | Universiteit Antwerpen |
Dit project ontwikkelt compositorische praktijken die gebaseerd zijn op destructieprocessen, zoals uitwissing en degradatie, die in het werk zelf zijn ingebed, waardoor de compositie door haar eigen uitvoering zichzelf vernietigd.
Concreter onderzoekt het project hoe AI en blockchainnetwerken kunnen worden ingezet als co-agenten binnen een dergelijke praktijk. Auto-destructieve composities zijn inherent vergankelijk, wat het idee van muzikale composities als vaststaand en herhaalbaar ter discussie stelt — een aspect dat direct aansluit bij de Assemblage Theory en posthumanistische filosofieën.
De kern van het onderzoek wordt gevormd door de spanning tussen behoud en destructie, die niet als tegengestelde maar als onderling verbonden processen worden beschouwd. Dit berust op de volgende twee premissen:
In een poging tot behoud, zal steeds iets vernietigd worden.
In een poging tot vernietiging, zal steeds iets overblijven.
